Tim (20 jaar)

"Ik ben sinds zomer 2008 actief bij de voorlichtingsgroep. Ik wist al wel af van het bestaan van het COC, maar ik had nooit echt een goed idee wat de organisatie precies deed. Ik kwam er echt mee in aanraking toen ik een voorlichting over homoseksualiteit kreeg als onderdeel van een symposium over seksualiteit in het algemeen, georganiseerd door de medische faculteitsvereniging Panacea. Ik heb me vervolgens bij de werkgroep aangesloten, omdat het me opviel dat veel mensen naar mijn idee een vertekend beeld hebben van homoseksualiteit en dat de huidige media deze in stand houden; ik hoop dat ik de klassen die ik voorlicht een completer beeld kan geven over wat homo-zijn betekent. Het is erg fijn om te merken dat een voorlichting de leerlingen aan het denken zet – voor mij is dat al genoeg. Zelf hoop ik met het geven van voorlichting beter te leren te spreken in het openbaar en om te oefenen met het geven van informatie aan verschillende personen. Ik denk dat voorlichten belangrijk is voor mijn latere carrière als arts."

Marja (48 jaar)

"Ik kom net kijken bij de werkgroep. Ik ben lesbisch sinds ’85. Enkele jaren erna kwam ik in aanraking met het COC. Ik wilde graag informatie over activiteiten en over het uitgaansleven. Ik kende het COC reeds van naam vanuit de media.

Met voorlichting geven wil ik mijn kennis en ervaringen doorgeven.En omdat ik mij geraakt voel als mensen het Homo zijn nog regelmatig met onbegrip, zelfs afkeur tegemoet treden. Oubollig maar waar: Nu ik ouder word wil ik ook jongeren blijven begrijpen en wil ik bij blijven met wat speelt in de maatschappij. En vertellen hoe het voor mij was toen ik gediscrimineerd werd en me eenzaam voelde voordat ik begreep dat ik lesbisch was en verliefdheid en seksualiteit niet klopte met mijn verwachtingen. Mijn werkervaring met multiculturele-,vrouwengroepen en met mensen met beperkingen kan een waardevolle bijdrage zijn: Dat er naast de angst voor afwijzing juist veel meer kan zijn: De leuke ervaringen samen delen: Homo/Lesbisch zijn als bron tot ontwikkeling en ontplooiing. Mijn geluksmomenten als voorbeeld: Op het gebied van de liefde, van contacten, via angst naar lef en talenten. Naar zichtbaarheid en gehoord worden.

Voorlichting is daarom zo enorm belangrijk: In mijn tijd waren er geen lesbo voorbeelden in de media. Ook daarom wil ik mijn kennis en ervaringen over brengen, zodat jongeren zich kunnen spiegelen, ont-dekken en ook elkaar kunnen begrijpen. Begrip kweken is mijn doel. Een brug slaan tussen verschillen en tussen onbegrip. Begrip laten winnen op strijd, onwetendheid of oordelen. En zelf blijf ik hier nog steeds van leren op allerlei gebieden: tja, hoe doe ik dit zelf eigenlijk. Een mooie bijkomstigheid toch." 

Sander (22 jaar)

"Sinds september 2006 ben ik als voorlichter werkzaam binnen de werkgroep en sinds oktober 2007 ook als coördinator. Op mijn uitwisselingsjaar in Zweden heb ik de stoute schoenen aangetrokken en tijdens maatschappijleer een les over homoseksualiteit gegeven. Dit sloeg zo goed aan dat toen ik weer in Nederland was hier wat mee wilde doen. Daarom gaf ik mij tijdens de KEImarkt op bij de kraam van COC Groningen en Drenthe. Tot nu toe heb ik het voorlichten ervaren als leuk, leerzaam en nuttig en het coördineren als zwaar maar uiterst leerzaam. Gelukkig heb ik de beschikking over een klein doch gemotiveerd en getalenteerd team. Het voelt goed te beseffen dat door onze werkzaamheden wij wel degelijk de acceptatie van holebi’s kunnen bevorderen. Het feit dat wij bij aankomst op een school wel ’s uitgejouwd worden en bij vertrek door sommige leerlingen uitgezwááid, zegt daarover denk ik genoeg. Het COC biedt mij een plek om mijn organiseertalent en mensenkennis te ontwikkelen en prachtige ervaringen op te doen die ik anders nooit meegemaakt zou hebben."  

Simone (20 jaar)

"Het COC heb ik qua naam leren kennen door de krant, als er iets over homoseksualiteit in de krant staat wordt vaak het COC hier bij betrokken. Het COC Groningen & Drenthe heb ik kort geleden leren kennen omdat ik op een vrijwilligerswerksite een “vacature” zag staan voor voorlichting. Het doen van vrijwilligerswerk is voor mijn studie erg belangrijk, en voorlichting geven op basisscholen over homoseksualiteit leek mij daarvoor erg geschikt. Door middel van voorlichting hoop ik andere mensen (vooral jongeren) te kunnen informeren over homoseksualiteit. Ik wil deze jongeren vertellen wat homoseksualiteit is en dat het niet iets is om je voor te schamen. Ik hoop dat ik door het geven van voorlichting wat zekerder wordt van mezelf, mezelf wat meer durf te laten zien/bloot te geven en dat ik minder moeite krijg met presenteren voor een groep." 

Alwin (48 jaar)

"Sinds november 2008 ben ik vrijwilliger bij de werkgroep voorlichting. Omdat ik geloof dat we zo jonge homo’s kunnen ondersteunen én bijdragen aan acceptatie. Dat is nog steeds bitter hard nodig. De emancipatie van homoseksuelen ligt me na aan het hart en het COC zet zich daar al ruim 60 jaar voor in. Het geeft me veel voldoening dat ik op deze manier een zinvolle bijdrage kan leveren. Daarbij wil ik graag in contact te komen en samen te werken met andere homoseksuelen. De reacties op de scholen zijn vaak heel positief en het enige waar ik eigenlijk spijt van heb, is dat ik deze stap niet veel eerder heb gezet."

Jeroen (20)

"Ik ben sinds 3 maanden werkzaam in het COC. Ik ben hier begonnen met stage lopen en van daar uit als vrijwilliger ingerold voor Jong&Out en Voorlichting. Ik heb het COC leren kennen via mijn voogd die lesbies is en mij soms mee vroeg naar het COC in Den Haag. Ik heb dit toen de tijd nooit gedaan maar ben hier van gedachten veranderd. Ik heb me aangesloten omdat het een goede oefening is voor mij om voor de klas te staan en ik op die manier de dialoog aan kan gaan met die leerlingen en ze hopelijk aan het denken kan zetten homoseksualiteit. Het COC bevalt me goed en ik moet zeggen dat ik er een boel van leer. Ik hoop meer te kunnen leren en nog wat leuken dingen op te kunnen zetten als bijv. Jong&Out in Emmen."

Hilbrand (44)

"Toen ik er ruim dertig jaar geleden zelf achter kwam dat ik homo ben, wist ik niet zo goed hoe ik daar mee aan moest. Ik dacht dat ik op school de enige was. In de lessen op school kwam homoseksualiteit wel eens aan de orde, maar het bleef een ver van mijn bed show. Daarom vind ik het belangrijk leerlingen iets te vertellen over hoe het is om homo te zijn. Opdat zij wat makkelijker uit de kast komen."